مواد برای قطعات مهر و موم شده

خواص سطحی و داخلی ورق فلزی مورد استفاده برای مهر زنی تاثیر بسزایی در کیفیت قطعات مهر زنی تمام شده دارد. الزامات مواد مهر زنی عبارتند از:

① ضخامت دقیق و یکنواخت. قالب های مهر زنی با فاصله های کوچک دقیق هستند. ضخامت بیش از حد ورق، نیروهای تغییر شکل را افزایش می دهد و باعث گیر کردن و حتی ترک خوردن قالب می شود. ضخامت ناکافی ورق بر کیفیت محصول نهایی تأثیر می گذارد و حتی ممکن است منجر به پارگی در طول کشش عمیق شود.

② سطح صاف، بدون لکه، زخم، خراش و ترک های سطحی. تمام عیوب سطح روی سطح قطعه کار تمام شده باقی می ماند. ترک‌ها ممکن است در طول فرآیندهای خمش، کشش عمیق و شکل‌دهی عمیق‌تر و گسترده‌تر منتشر شوند و منجر به ضایعات شوند.

③ قدرت تسلیم یکنواخت بدون جهت گیری آشکار. ناهمسانگردی (نگاه کنید به: در فرآیند کشش عمیق، فلنجینگ، برآمدگی و غیره ورق فلزی که تحت تغییر شکل پلاستیکی قرار می‌گیرد، زمان‌بندی متفاوت تسلیم در هر جهت منجر به تغییر شکل پلاستیکی ناسازگار، ایجاد تغییر شکل ناهموار، شکل‌گیری نادرست و در نتیجه تولید محصولات معیوب یا ضایعاتی می‌شود.)

④ ازدیاد طول یکنواخت بالا. در آزمایش های کششی، ازدیاد طول نمونه قبل از ظاهر شدن گردن، ازدیاد طول یکنواخت نامیده می شود. در طول کشش عمیق، تغییر شکل در هر ناحیه از ورق فلزی نباید از محدوده طولی یکنواخت ماده تجاوز کند. در غیر این صورت، تغییر شکل ناهموار رخ خواهد داد.

⑤ نسبت قدرت تسلیم پایین. نسبت استحکام تسلیم به مقاومت کششی نهایی یک ماده را نسبت مقاومت تسلیم می گویند. نسبت استحکام تسلیم پایین نه تنها مقاومت در برابر تغییر شکل را کاهش می دهد، بلکه تمایل به چروک شدن در طول کشش عمیق را کاهش می دهد، پس از خم شدن، برگشت فنر را کاهش می دهد و دقت قطعات خم شده را بهبود می بخشد.

⑥ سخت شدن کار کم. سخت شدن کاری که پس از تغییر شکل سرد رخ می دهد، مقاومت تغییر شکل ماده را افزایش می دهد و تغییر شکل بیشتر را دشوار می کند. بنابراین عموماً از ورق فلزی با ضریب سختی پایین استفاده می شود. با این حال، مواد با شاخص سخت شدن بالا، ثبات تغییر شکل پلاستیک خوبی دارند (یعنی تغییر شکل پلاستیک یکنواخت تر) و کمتر مستعد ترک خوردگی کششی موضعی هستند.