مشخصات طراحی برای ریخته گری قالب

طراحی قالب‌های ریخته‌گری باید هفت جنبه را در نظر بگیرد: ضخامت دیوار، فیله‌های ریخته‌گری و زوایای پیش‌کشی، دنده‌های تقویت‌کننده، سوراخ‌های ریخته‌گری و حداقل فاصله از سوراخ‌ها تا لبه‌ها، سوراخ‌ها و شکاف‌های مستطیلی، درج‌ها و مزایای ماشینکاری.

مشخصات طراحی فیله ریخته گری
به طور کلی، تمام قسمت های ریخته گری باید دارای فیله (به جز در سطوح جداکننده) باشند تا از جریان صاف فلز در حین پر کردن اطمینان حاصل شود، خروج گاز تسهیل شود و از ترک های ناشی از زوایای تیز جلوگیری شود. برای قالب های ریخته گری که نیاز به آبکاری و پوشش دارند، فیله ها امکان آبکاری یکنواخت را فراهم می کنند و از تجمع رنگ در گوشه های تیز جلوگیری می کنند. شعاع فیله R در قالب های ریخته گری معمولاً نباید کمتر از 1 میلی متر باشد و حداقل شعاع فیله 0.5 میلی متر باشد.

مشخصات طراحی برای درج در ریخته گری قالب

اولاً، تعداد درج ها در قالب ریخته گری نباید بیش از حد باشد. ثانیاً اتصال بین اینسرت و دایکاست باید محکم باشد و شیارها، برآمدگی‌ها، پیچ‌شکن‌ها و غیره روی اینسرت لازم است. سوم، درج‌ها باید از گوشه‌های تیز برای تسهیل قرارگیری و جلوگیری از تمرکز تنش در ریخته‌گری اجتناب کنند. اگر خوردگی الکتروشیمیایی شدید بین ریخته گری و درج وجود داشته باشد، سطح درج نیاز به یک پوشش محافظ دارد. در نهایت، ریخته‌گری‌های دارای درج باید از عملیات حرارتی اجتناب کنند تا از تغییرات حجمی ناشی از تبدیل فاز دو فلز جلوگیری شود که می‌تواند باعث شل شدن درج شود.

مشخصات طراحی برای ضخامت دیوار ریخته گری
قالب‌های ریخته‌گری با دیواره‌های نازک، استحکام و چگالی بهتری نسبت به دیواره‌های ضخیم- دارند. بنابراین، اصل طراحی برای ریخته گری های دایکستینگ باید این باشد: ضمن اطمینان از استحکام و استحکام کافی، ضخامت دیواره باید به حداقل برسد و یکنواخت نگه داشته شود. تمرین نشان داده است که ضخامت دیواره 2.5-4 میلی متر به طور کلی برای ریخته گری مناسب است. قطعات با ضخامت دیواره بیش از 6 میلی متر نباید با استفاده از ریخته گری تولید شوند. تأثیر دیوارهای بسیار ضخیم یا نازک بر کیفیت ریخته‌گری: اگر دیوار ریخته‌گری در طراحی بیش از حد نازک باشد، منجر به جوشکاری ضعیف فلز می‌شود که مستقیماً بر استحکام ریخته‌گری تأثیر می‌گذارد و شکل‌دهی را دشوار می‌کند. دیوارهای بیش از حد ضخیم یا به شدت ناهموار مستعد انقباض و ترک هستند. علاوه بر این، با افزایش ضخامت دیوار، عیوب داخلی مانند تخلخل و انقباض نیز افزایش می‌یابد که به طور مشابه مقاومت ریخته‌گری را کاهش می‌دهد و بر کیفیت تأثیر می‌گذارد.

مشخصات طراحی برای کمک هزینه ماشینکاری در ریخته گری قالب

به طور کلی، با توجه به محدودیت‌های فرآیند دایکاست، زمانی که دقت ابعادی معین، زبری سطح یا تلرانس‌های هندسی قالب‌های ریخته‌گری الزامات نقشه‌های محصول را برآورده نمی‌کند، شرکت‌ها باید ابتدا استفاده از روش‌های تکمیلی مانند صاف کردن، پرداخت، اکستروژن و شکل‌دهی را برای تعمیر آن‌ها در نظر بگیرند. اگر تکمیل نتواند این مشکلات را به طور کامل حل کند، قسمت های خاصی از ریخته گری باید ماشین کاری شود. توجه به این نکته حائز اهمیت است که هنگام ماشینکاری، باید مقدار کمتری برای ماشین کاری انتخاب شود و سطحی که تحت تأثیر خط جداکننده و قطعات متحرک قرار نگیرد باید تا حد امکان به عنوان سطح مرجع خالی مورد استفاده قرار گیرد تا بر دقت ماشینکاری تأثیر نگذارد.

مشخصات طراحی برای زوایای پیش نویس قالب های ریخته گری
هنگام طراحی قالب های ریخته گری، زوایای پیش نویس سازه باید در سازه گنجانده شود. اگر زوایای پیش نویس سازه ای در دسترس نباشد، در صورت لزوم باید زوایای پیش نویس فرآیند برای قالب گیری فراهم شود. جهت زاویه پیش نویس باید با جهت قالب گیری ریخته گری مطابقت داشته باشد.